امشب از آسمان چشمانت دسته دسته ستاره مي چينم در غزل گريهي زلالت آه سرخي چارپاره مي بينم ** زخمهاي دل غريبت را مرهم و التيام آوردم باز از محضر رسول الله به حضورت سلام آوردم ** در شب تار تيره فهمي ها روشني را دوباره آوردي آسمان را کسي نمي فهميد تا که با خود ستاره آوردي

به تپش آمده با یاد تو از نو کلماتم باز نام تو شده باعث تجدید حیاتم بیم گرداب به دل داشتم اما تو رسیدی که شدی "ساحل امن من و کشتی نجاتم" باز از فرط عطش خشک شده کام من،آری تشنه ام؛تشنه ی لبهای عطش ناک فراتم باید احرام ببندم به طواف حرم تو من که در صحن تو در موقف دشت عرفاتم با دعای عرفه دست مرا کاش بگی...

هرکه را آسمانی اش کردند در نگاه تو فانی اش کردند هر که عطر و بوی تو داشت غرقِ در مهربانی اش کردند در بهشت خدا محبّ تو را لایق حکمرانی اش کردند و سپس عاشق ولایت را تا ابد جاودانی اش کردند از سبوی تو هرکسی مِی زد مست آئینه خوانیش کردند هر نبی را جدا جدا اوّل پای درس تو فانی اش کردند هرکسی را لیاقتی دا...